• Banner-2.jpg
  • Banner-3.jpg
  • Banner-4.jpg
  • Banner-5.jpg
  • Banner-6.jpg

ΟΥΡΟΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

Οι ουρολοιμώξεις αφορούν λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος των γυναικών, συγκεκριμένα στα νεφρά και στην ουροδόχο κύστη, και στο ουροποιητικό και αναπαραγωγικό σύστημα των ανδρών, συγκεκριμένα στα νεφρά στην κύστη στον προστάτη και στην επιδυδιμίδα-όρχεις. Οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν στη ζωή τους ουρολοίμωξη λόγω της ειδικής ανατομίας του ουροποιητικού τους και συγκεκριμένα του μήκους της ουρήθρας (περίπου 3 εκατοστά), στο γεγονός ότι η ουρήθρα εκβάλλει στον κόλπο και είναι πολύ κοντά στον πρωκτό, ένα σημείο που συνήθως βρήθει μη παθογόνων μικροβίων τα οποία όμως πολύ εύκολα μπορούν να βρεθούν εντός της κύστεως καθώς και στην κακή συνήθεια των γυναικών να αναβάλλουν επί μακρόν τις ουρήσεις τους όταν βρίσκονται εκτός της οικίας τους. Άλλοι λόγοι είναι η χρήση κάποιων μέσων αντισύλληψης (σπιράλ, διάφραγμα), η δημιουργία μικροτραυματισμών κατά την σεξουαλική επαφή καθώς και η εμμηνόπαυση λόγω της δραματικής μείωσης των οιστρογόνων αλλάζει η χλωρίδα και το ph με αποτέλεσμα τον πιο εύκολο αποικισμό του από παθογόνα μικρόβια. 

 

ourolimo1

ΟΞΕΙΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗ ΚΥΣΤΙΤΙΔΑ

Η πιο συχνή λοίμωξη του ουροποιητικού μιας γυναίκας αναφέρεται στην οξεία κυστίτιδα, η οποία αφορά μια λοίμωξη με τοπικό χαρακτήρα χωρίς να παρουσιάζει σημεία συστηματικής λοίμωξης (απουσία πυρετού και κακουχίας).

 

ourolimo2

Τα συμπτώματα της οξείας κυστίτιδας αφορούν:

  •           καύσο κατά την ούρηση
  •           τσούξιμο
  •           επιτακτική ούρηση (απότομη αίσθηση για ούρηση που δεν μπορούμε να την αναβάλλουμε με μικρή ποσότητα ούρων)
  •          θολά και δύσοσμα ούρα
  •          αίσθηση ότι η ουροδόχος κύστη δεν αδειάζει μετά το τέλος της ούρησης
  •          πόνος στο κάτω μέρος της κοιλιάς σε μερικές περιπτώσεις
  •       το πιο θορυβώδες σύμπτωμα που μπορεί να εμφανιστεί σε μία ουρολοίμωξη και συγκεκριμένα στην οξεία αιμορραγική κυστίτιδα αφορά την παρουσία μικρότερης ή μεγαλύτερης ποσότητας αίματος το οποίο αιφνιδάζει την ασθενή και προκαλεί έντονη ταραχή. Το παραπάνω σύμπτωμα στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν είναι απειλητικό και θεραπεύεται άμεσα με τη σωστή φαρμακευτική αγωγή.

 

 

Για την κυστίτιδα υπεύθυνα είναι μικρόβια και στην πλειονότητα των περιπτώσεων το e-coli και το βακτήριο του  εντερόκοκκου σε ποσοστό 97% σε περιστατικά ουρολοιμώξεων σε άνδρες και γυναίκες.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Γενική ούρων, καλλιέργεια ούρων, αντιβιόγραμμα

Οι εξετάσεις αυτές θα παρουσιάσουν άμεσα ή έμμεσα στοιχεία της ουρολοίμωξης, θα ταυτοποιήσουν το παθογόνο μικρόβιο και θα αναδείξουν τα κατάλληλα αντιβιοτικά για τη θεραπεία.

 

 

Θεραπεία κυστίτιδας:

  •          άφθονη λήψη υγρών
  •          αποχή από σεξουαλική επαφή
  •         χρήση αντιβιοτικών για κάθε παθογόνο μικρόβιο με διαφορετικό σκεύασμα και διαφορετικό χρόνο λήψης της αγωγής

Παρακολούθηση

Επαναληπτική εξέταση ούρων μετά από επτά – δέκα μέρες από το πέρας της αντιβιοτικής αγωγής για την επιβεβαίωση της εκρίζωσης του μικροβίου.

Επί επιμονής ή υποτροπής της λοίμωξης πραγματοποιούνται ειδικές εξετάσεις όπως υπερηχογραφικός έλεγχος, πιθανός έλεγχος ροής ούρων, καλλιέργεια κολπικού υγρού (για αποκλεισμό κολπίτιδας), πιθανός κυστεσκοπικός έλεγχος καθώς και μία πλειάδα εξετάσεων που μπορούν να ακολουθήσουν ανάλογα την περίπτωση.

 

ΧΡΟΝΙΕΣ ΜΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΚΥΣΤΙΤΙΔΕΣ

Μεμβρανώδης κυστίτιδα, κυστική κυστίτιδα, αδενική κυστίτιδα, οζώδης κυστίτιδα, ερυθηματώδης κυστίτιδα, μετακτηνική κυστίτιδα (αφορά ουροδόχο κύστη η οποία έχει υποβληθεί εμμέσως ή αμέσως σε ακτινοβολία για θεραπευτικούς σκοπούς.

Αποτελούν πολύ σπάνιες και πολύ ειδικές περιπτώσεις χρόνιας κυστίτιδας που η διάγνωση τους γίνεται με κυστεοσκοπικό έλεγχο και βιοψίες του βλεννογόνου της κύστεως. 

 

ΠΥΕΛΟΝΕΦΡΙΤΙΔΑ

Αφορά λοίμωξη των νεφρών, συμβαίνει σε άνδρες και γυναίκες με μεγαλύτερη συχνότητα στις γυναίκες λόγω της ανατομίας της ένωσης του ουρητήρα με την γυναικεία ουροδόχο κύστη. Παρουσιάζεται όταν ούρα τα οποία εμπεριέχουν μιικρόβια παλινδρομούν (ανεβαίνουν) από την ουροδόχο κύστη στα νεφρά όπου και εγκαθίστανται δημιουργώντας μια πολύ σοβαρή λοίμωξη.

 

 

Συμπτώματα

  •           πόνο στη σύστοιχο νεφρική χώρα
  •           πολύ υψηλό πυρετό
  •           ρίγη και σπασμούς
  •          χαρακτηριστικό πονοκέφαλο
  •          εμετούς
  •          ναυτία
  •         έντονη κακουχία

Ο ασθενής έχει όψη πάσχοντος και η θεραπεία πρέπει να είναι άμεση για νη μην καταλήξει σε ουροσήψη. Χωρίζεται σε δύο κατηγορίες:

Η μη επιπλεγμένη πυελονεφρίτιδα που αφορά λοίμωξη του νεφρού με βατή την αποχετευτική μοίρα του νεφρού (τα ούρα φεύγουν ανεμπόδιστα από το νεφρό ως την ουροδόχο κύστη). Η θεραπεία αυτού του είδους αφορά αντιβιοτική και υποστηρικτική αγωγή σε σπάνιες φορές και με νοσοκομειακή νοσηλεία και είναι πιο εύκολα διαχειρίσιμη στο γενικό πληθυσμό.

 

 

Η  επιπλεγμένη πυελονεφρίτιδα που αφορά λοίμωξη με εμπόδιο στην απορροή των ούρων από τα νεφρά στην ουροδόχο κύστη (από λίθο, ανατομικές στενώσεις ουρητήρα, σύνδρομα πυελοουρητικής εμβολής). Αφορούν λοιμώξεις πιο δύσκολα διαχειρίσιμες καθώς χρειάζεται παροχέτευση (ξεμπλοκάρισμα της ροής των ούρων) συνήθως χειρουργικά με τοποθέτηση ουρητηρικών καθετήρων ή νεφροστομίας σε συνδιασμό με αντιβιοτική αγωγή.

Η μη έγκαιρη διάγνωση και η σωστή θεραπεία οποιασδήποτε είδους πυελονεφρίτιδας μπορεί να οδηγήσει σε ουλές του νεφρού, σε καταστροφή του νεφρού ως και σε ουροσήψη με πολύ κακές συνέπειες.

 

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται με εργαστηριακό έλεγχο με χρήση γενικής ούρων, καλλιέργειας ούρων και αντιβιογράμματος για την πιθανή ανάδειξη μικροβίων στα ούρα καθώς και τη μέτρηση των δεικτών φλεγμονής για τον υπολογισμό της βαρύτητας της λοίμωξης. Η διάγνωση γίνεται και με απεικονιστικό έλεγχο για την πιθανή ανάδειξη οιδήματος, υδρονέφρωσης  καθώς και πιθανή ανάδειξη λίθου.

 

Θεραπεία

Η θεραπεία περιλαμβάνει συνδιασμούς πολύ υσχυρών αντιβιοτικών τα οποία συνήθως πρέπει να χορηγηθούν σε ενέσιμη μορφή και ανάλογα με τη βαρύτητα της λοίμωξης και την κατάσταση του ασθενούς υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να χρειαστεί νοσηλεία. Σε συγκεκριμένο διάστημα μετά την ανάρρωση επαναλαμβάνονται οι εργαστηριακές εξετάσεις καθώς και ο απεικονιστικός έλεγχος για αποκλεισμό μόνιμων βλαβών των νεφρών.

ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑ – ΟΞΕΙΑ ΟΡΧΕΟΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑ

Ο αποικισμός της επιδιδυμίδας ( ενός οργάνου που καλύπτει το πάνω μέρος του όρχη και συνδέει τον όρχη με το σπερματικό πόρο το σωλήνα δηλαδή που μεταφέρει τα σπερματοζωάρια) από μικρόβια συνήθως Gram αρνητικά όπως e-coli, εντερόκοκκος, και σπανιότερα ουρεάπλασμα, μυκόπλασμα και χλαμύδια. Η μεταφορά του μικροβίου έχει τον ίδιο μηχανισμό με την οξεία προστατίτιδα (σεξουαλική επαφή–αποφρακτική ροή) που όμως αντί το μικρόβιο να δημιουργήσει φλεγμονή στον προστάτη εγκαθίστανται στην επιδιδυμίδα με συμμετοχή ή όχι του όρχεος (ορχεοεπιδιδυμίτιδα).

 

Συμπτώματα

  •           αίσθημα βάρους και έντονης ευαισθησίας στο ημιόσχεο που πάσχει ειδικά κατά την ψηλάφιση και κατά το περπάτημα
  •           πυρετός ως 39-40ο C, ρίγος
  •           έντονο άλγος  ως και τη σύστοιχη βουβωνική χώρα
  •           διόγκωση και πιθανή ερυθρότητα στο δέρμα του οσχέου
  •           δυσουρία, συχνοουρία
  •           πόνος κατά την εκσπερμάτιση
  •           αίσθημα καταβολής
  •           έντονος πονοκέφαλος

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται με την κλινική εξέταση και με εξετάσεις αίματος CRP και ΤΚΕ (αποτελούν δείκτες φλεγμονής) γενική και καλλιέργεια ούρων που συνήθως αναδεικνύουν τον αιτιολογικό παράγοντα και υπερηχογράφημα οσχέου σε συνδυασμό με έγχρωμο Dopplertriplex όρχεων ο οποίος θα αποδείξει τη διόγκωση της επιδιδυμίδας καθώς και την έντονη υπεραιμία και θα παρέχει  πληροφορίες για μια άλλη σοβαρή κατάσταση με παρόμοια συμπτώματα που απαιτεί επείγουσα χειρουργική επέμβαση που ονομάζεται συστροφή όρχεος. 

 

Θεραπεία

Η θεραπεία γίνεται με αντιβιοτικά από του στόματος ή και ενέσιμα, με αντιφλεγμονώδη για τη μείωση του οιδήματος και του πόνου. Σημαντικός παράγοντας είναι η θέση των όρχεων να είναι υψηλή και οι όρχεις να μην κρέμονται από το βάρος τους (χρήση ειδικών σπασουάρ). Μετά τη θεραπεία η σκληρία στην επιδιδυμίδα και η διόγκωσή της με απουσία του πόνου μπορεί να παραμείνει μέχρι και ως ένα τρίμηνο.

Επιπλοκές

  •           συλλογή υγρού γύρω από τον όρχη
  •           δημιουργία αποστήματος στην επιδιδυμίδα (συλλογή πύου η οποία μπορεί να χρειαστεί χειρουργική παροχέτευση)
  •           μικρή πιθανότητα εμφάνισης υπογονιμότητας (η επιδιδυμίδα είναι το σημείο της ωρίμανσης των σπερματοζωαρίων όπου τα σπερματοζωάρια αποκτούν ικανότητα για γονιμοποίηση).

ΓΟΝΟΚΟΚΚΙΚΗ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑ

Προκαλείται από ένα βακτηρίδιο, που  ονομάζεται  Neisseria gonorrhοea (Γονόκοκκος). Το μικρόβιο μπορεί να ανιχνευτεί  στην ουρήθρα, τον τράχηλο, το ορθό, τον φάρυγγα, και τους επιπεφυκότες.

Οι γυναίκες  εμφανίζουν σπάνια  ουρηθρίτιδας, ενώ σπάνια  αντιλαμβάνονται την παρουσία της φλεγμονής όταν αυτή υπάρχει. Αυτά μπορεί να είναι , αυξημένη εκροή  κολπικών υγρών (πύον)  και συμπτώματα τραχηλίτιδας, (έκκριμα από τον τράχηλο), κολπική ευαισθησία και μικρές αιμορραγίες.

Στους άνδρες  παρουσιάζεται  άφθονο ουρηθρικό πυώδες ή βλεννοπυώδες έκκριμα κύριος το πρωί  και δυσουρικά συμπτώματα  (πόνος –καύσος  κατά την ούρηση), τα όποια παρουσιάζονται άμεσα ή λίγες μέρες μετά από επαφή. 

Οι ασθενείς που παρουσιάζουν μεγαλύτερες πιθανότητες για την νόσο είναι αυτοί που έχουν πολλαπλούς σεξουαλικούς συντρόφους ή ένα σύντροφο με ιστορικό κάποιου αφροδίσιου νοσήματος ή όταν δεν χρησιμοποιείται προφύλαξη κατά την επαφή.

Τα συμπτώματα ουρηθρίτιδας  συνήθως εμφανίζονται 1-5 ημέρες μετά την προσβολή από το βακτήριο, σε κάποιους όμως  άνδρες μπορεί να καθυστερήσουν μέχρι και ένα μήνα να παρουσιαστούν .

 Μερικά άτομα  μπορεί να αγνοούν το γεγονός ότι έχουν προσβληθεί από το βακτήριο και επομένως να μην αναζητήσουν θεραπεία ενώ μπορεί να την μεταδώσουν στον σύντροφο τους, λόγος για τον όποιο  αυξάνεται ο κίνδυνος επιπλοκών.

Τα συμπτώματα στους άντρες περιλαμβάνουν:

  •           Πόνο και κάψιμο  κατά την ούρηση
  •           Συχνουρία
  •           Πυώδεις εκκρίσεις από την ουρήθρα (κίτρινες ή πράσινες)
  •           Ερεθισμός ή κοκκίνισμα και οίδημα  στο έξω στόμια της  ουρήθρας
  •           Ευαισθησία  στους όρχεις- όσχεο

Τα συμπτώματα στις γυναίκες μπορεί να περιλαμβάνουν:

  •           Αυξημένες κολπικές εκκρίσεις
  •           Κάψιμο και πόνο κατά την ούρηση
  •           Συχνουρία – επιτακτικότητα
  •           Δυσπαρεύνια πόνος κατά τη σεξουαλική πράξη

Θεραπεία – Μέθοδοι αντιμετώπισης

Οι ασθενείς που έχουν πάσχουν από γονοκοκκική ουρηθρίτιδα έχουν αυξημένη πιθανότητα να έχουν και χλαμυδιακή λοίμωξη. Για τον παραπάνω λόγο οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν αγωγή και για την εκρίζωση των χλαμυδίων.

Μετά την πάροδο 6-10 ημερών μετά το τέλος της θεραπευτικής αγωγής καθώς και όταν δεν έχουν εξαλειφθούν όλα τα συμπτώματα της λοίμωξης κρίνεται απαραίτητη η επαναληπτική εξέταση του ασθενούς.

Η θεραπέια της γονοκοκκικής ουρηθρίτιδας γίνεται με στρεπτομυκίνη, κεφουροξίμη ή με νεότερες κινολόνες.

ΜΗ ΓΟΝΟΚΟΚΚΙΚΗ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑ

Αφορά σε λοιμώξεις της ουρήθρας από χλαμύδια, μυκόπλασμα, ουρεάπλασμα ή  τριχομονάδες. Τα συμπτώματα είναι παρόμοια με της γονοκοκκικής ουρηθρίτιδας με τη διαφορά ότι το υγρό που εκρέει από την ουρήθρα είναι λευκωπό ή διάφανο. Η διάγνωση γίνεται με εξέταση του υγρού της ουρήθρας ή του τραχήλου στις γυναίκες με ειδικές χρώσεις και εξετάσεις ανοσοφθορισμού. Η θεραπεία περιλαμβάνει αντιβιοτικές αγωγές με τετρακυκλίνη, δοξυκυκλίνη, ερυθρομυκίνη, μετρονιδαζόλη ( στην τριχομοναδική ουρηθρίτιδα). Καθ’όλη τη διάρκεια της θεραπείας θα πρέπει να αποφεύγεται η επαφή και πρέπει να γίνεται εκρίζωση και στο/στη σύντροφο.

Επιπλοκές στους άνδρες

  •           Επιδιδυμίτιδα (αυξημένη πιθανότητα στείρωσης)
  •           Προστατίτιδα
  •           Αιμοσπερμία
  •           Σύνδρμο Reiter (σπανιότερα αρθρίτιδα, ουρηθρίτιδα, επιπεφυκίτιδα)

Επιπλοκές στις γυναίκες

Οι ενοχλήσεις είναι πάντα μικρότερης έντασης ή μπορεί να παρουσιάσουν τα συμπτώματα της γονοκοκκικής ουρηθρίτιδας (βλέπε παραπάνω).

Όλες οι ουρηθρίτιδες στον άνδρα αν δεν θεραπευτούν σωστά και στο σωστό χρόνο μπορούν να οδηγήσουν σε στένωση της ουρήθρας ή να μεταπέσουν σε χρονιότητα.

Μέτρα για την πρόληψη των ουρολοιμώξεων

  1. Πίνετε αρκετά υγρά, νερό, αλλά και όποιο άλλο είδος σας αρέσει. Περίπου 1500-1800cc είναι αρκετά να πράξουν περίπου 1200-1500cc ουρών θα παρασύρουν τα μικρόβια και τα κάνουν να απομακρυνθούν  από τον οργανισμό πριν προκαλέσουν ουρολοίμωξη.

       2.          Ουρείτε, χωρείς καθυστέρηση όταν έλθει το αίσθημα την ούρησης. Μην καταστέλλετε την επιθυμία για ούρηση για πολύ χρόνο. Μία τέτοια συνήθεια θα απορυθμίσει την ουροδόχο                κύστη και  την ούρηση. Έτσι τα ούρα που παραμένουν στην ουροδόχο κύστη δίνουν την ευκαιρία στα μικρόβια να προκαλέσουν ουρολοίμωξη.

    3.     Ουρείτε μετά τη σεξουαλική επαφή και πλυθείτε με άφθονο χλιαρό  νερό, ιδιαίτερα ύστερα από μεγάλης διάρκειας και έντασης επαφή που προκαλεί εξωτερικό ερεθισμό ή μικροτραυματισμούς πέριξ της ουρήθρας για να απομακρυνθούν τα μικρόβια από το έξω στόμιο και να μην εισέρθουν στην ουροδόχο κύστη.

        4.        Μετά το πρωκτικό σεξ  χρησιμοποιήστε σαπούνι ή ένα ήπιο αντισηπτικό. Το πρωκτικό σεξ σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα λοίμωξης, αφού στον πρωκτό υπάρχουν φυσιολογικά τα   ποιο συνήθη μικρόβια των ουρολοιμώξεων (κολοβακτηρίδιο (E.Coli)- εντερόκοκκος ). ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ μετά την πρωκτική επαφή είσοδο στον κόλπο και κατ΄επεκταση στην ουρήθρα και ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ πάντα η  χρήση προφυλακτικού. 

        5.      Σκούπισμα  ύστερα από ούρηση ή αφόδευση πάντα από τα εμπρός προς τα πίσω. Έτσι αποφεύγεται η μεταφορά των μικροβίων από τον πρωκτό στην ουρήθρα και τον κόλπο.

       6.      Αποφύγετε τη χρήση αντισηπτικών μέσα στον κόλπο, καθώς και ειδών υγιεινής με αποσμητικό (αρωματικά), που μεταβάλλουν την οξύτητα του κόλπου και την ισορροπία της φυσιολογικής μικροβιακής χλωρίδας.

       7.      Αποφύγετε τη χρήση πολύ στενών ρούχων και συνθετικών εσωρούχων.

     8.     Οι κύριες που χρησιμοποιούν ενδοκολπικές συσκευές αντισύλληψης (σπιράλ -διάφραγμα) πρέπει σε συνεννόηση με τον γυναικολόγο τους να ξέρουν τους αυξημένους κινδύνους και τις σωστές προφυλάξεις.       

     9.  Πίνεται  προβιοτικά και προφυλάσσει από τις ουρολοιμώξεις και τις κολπίτιδες (μυκητιάσεις).

    10.  Μη χρησιμοποιείτε εμπειρικά αντιβιοτικά σκευάσματα όταν έχετε συμπτώματα που μοιάζουν με ουρολοίμωξη χωρίς συμβουλή από ιατρό. Εάν οι  ουρολοιμώξεις επαναλαμβάνονται συχνά (πάνω από 3/έτος), τότε θα πρέπει να γίνεται έλεγχος από  ουρολόγο και  πιθανά ειδικές οδηγίες όπως λήψη  χημειοπροφυλακτικού αντιβίωσης  πριν από κάθε επαφή ή σε μακροχρόνια βάση (έως και 1 έτος ).

     11.   Οι κυρίες που βρίσκονται σε εμμηνόπαυση λόγω της αυξημένης πιθανότητας να υπάρχει ξηρότητα στον κόλπο κατά την επαφή δημιουργούνται περισσότεροι περιουρηθρικοί τραυματισμοί και αυξάνεται η πιθανότητα ουρολοιμώξεων. Οι γυναίκες αυτής της κατηγορίας πρέπει να αναζητήσουν συμβουλές από το γυναικολόγο τους για τη λίπανση του κόλπου.  

 

Κλείστε Ραντεβού
Με το Γιατρό

Στο

210 80 74 866

Ή επικοινωνήστε άμεσα μαζί του

Φόρμα Επικοινωνίας

Ιατρείο Κηφισιάς

Χ. Τρικούπη 197 & Σειρήνων
Κηφισιά, Τ.Κ: 14564, Αθήνα
Τηλ.: 210 80 74 866

Προβολή στο χάρτη

Ιατρείο Ωρωπού

Μικράς Ασίας 6, 1ος Όροφος
Νέα Παλάτια Σκάλας Ωρωπού
Τ.Κ: 19015, Αττική, Τηλ.: 2295 301061

Προβολή στο χάρτη

Που θα μας βρείτε